Szlak Cares i Bulnes: Boski Wąwóz, kolejka szynowo-linowa i Naranjo de Bulnes
W sercu Picos de Europa rzeka Cares wyżłobiła wąwóz tak głęboki i wąski, że przez stulecia wioski na jego obu końcach były od siebie niemal odcięte. Dziś wzdłuż ściany kanionu biegnie ścieżka wykuta w skale wysoko nad rzeką, przez tunele i mosty, a po obu stronach wznoszą się wapienne ściany. To jeden z najsłynniejszych szlaków w Hiszpanii.
Nieopodal kolejka szynowo-linowa ukryta we wnętrzu góry wspina się do Bulnes, wioski, do której nie prowadziła żadna droga, pod Naranjo de Bulnes, najsłynniejszym szczytem pasma. Ten przewodnik opisuje szlak Cares — jego historię, przejście i bezpieczeństwo — kolejkę i wioskę Bulnes, Naranjo oraz ser Cabrales, który dojrzewa w jaskiniach tych samych dolin.
Szlak Cares w skrócie
- Szlak Cares (PR-PNPE 3) ma 12 km w jedną stronę, z Poncebos do Caín; dalsze przejście do Posada de Valdeón daje około 21 km.
- Szlak Cares z Poncebos do Caín i z powrotem ma 24 km; najtrudniejszy jest 2,5-kilometrowy odcinek podejścia na początku.
- Wycieczka tam i z powrotem zajmuje 6–8 godzin; w dobrym tempie z Poncebos do Caín idzie się 2,5 godziny.
- To najbardziej uczęszczana ścieżka w Górach Kantabryjskich: przechodzi ją około 300 000 spośród ponad dwóch milionów osób, które co roku odwiedzają park.
- Szlak nazywany jest też Boskim Wąwozem (Garganta Divina).
Sama rzeka jest niewielka: Cares to krótka górska rzeka o długości zaledwie 54 km, a jednak ścieżka wzdłuż jej wąwozu zaliczana jest do najpiękniejszych szlaków w kraju.
Dlaczego jest tak popularny
Część uroku to krajobraz, a część to fakt, że może go przejść niemal każdy w rozsądnej formie. Spektakularne położenie, niewielka wysokość, dzięki której szlak omija surową pogodę wysokich gór, i umiarkowane nachylenie sprawiają, że idealnie nadaje się do wędrówek i jest jedną z najpiękniejszych ścieżek w Hiszpanii. W przeciwieństwie do wysokogórskich tras Picos nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, nawigacji poza trzymaniem się ścieżki ani sprzętu górskiego — tylko wytrzymałości, wody i odporności na wysokość.
Ta dostępność sprawia też, że bywa tłoczno. W letnie weekendy w obu kierunkach płynie nieprzerwany strumień wędrowców, a wąskie odcinki mogą wydawać się zatłoczone. Wczesny start albo wizyta w dzień powszedni poza szczytem sezonu robią ogromną różnicę.
Ścieżka zbudowana dla kanału
Ścieżka Cares nie powstała z myślą o turystach. Jej historia to opowieść o ciężkiej i niebezpiecznej inżynierii.
Przed ścieżką
Zanim powstała ścieżka, jedynym połączeniem między Poncebos a Caín była trasa licząca ponad 100 km dookoła gór. Sam wąwóz był praktycznie nie do przejścia.
Kanał
Pierwszą ścieżkę wykuto w skale w latach 1915–1921 podczas budowy kanału do zbiornika wyrównawczego Camarmeña, z którego woda spada 230 m do elektrowni wodnej w Poncebos. Kanał biegnie obok ścieżki przez większą część drogi. Praca była niebezpieczna: kanał i ścieżkę budowało około 500 osób, a 11 zginęło w wypadkach.
Ścieżka dla wędrowców
Ścieżkę poszerzono do około dwóch metrów między wrześniem 1945 a czerwcem 1950 roku. Z wąskiej półki serwisowej stała się trasą, którą chodzi się dziś.
Obryw skalny z 2011 roku
Wąwóz wciąż żyje. Obryw skalny w 2011 roku zamknął jeden odcinek; zbudowano wspornikową kładkę, a ścieżkę ponownie otwarto 1 lipca 2012 roku. Zamknięcia wciąż się zdarzają: niedawno informowano, że trasa między Poncebos a Caín była całkowicie zamknięta z powodu prac konserwacyjnych, a park ogłosił później, że po zamontowaniu metalowej kładki w miejscu, gdzie ścieżka się zapadła, ponownie otwarto ją na całej długości. Przed wyjściem sprawdź komunikaty parku.
Wioski na obu końcach
- Poncebos, w Asturii, to północny koniec: elektrownia wodna, początek podejścia na przełęcze i dolna stacja kolejki do Bulnes.
- Caín, w prowincji León, to koniec południowy. W Caín wąwóz się zwęża, a ścieżka przechodzi przez niego mostem. To naturalne miejsce na obiad dla idących z Poncebos.
- Posada de Valdeón, dalej na południe, to miejsce, gdzie historycznie zaczynała się dawna trasa; dalsze przejście do Posada de Valdeón daje około 21 km od Poncebos.
Dla tych wiosek ścieżka była czymś więcej niż ciekawostką: kiedyś była jedynym połączeniem między obiema wioskami, gdy zimowy śnieg blokował górskie przełęcze.
Co zobaczysz
- Ściany. Pionowy wapień wznoszący się wysoko nad ścieżką po obu stronach. Szary wapień wąwozu pełen jest zagłębień, z których część służy za schronienie owcom, które się tu pasą.
- Rzekę. Przejrzystą zieloną wodę daleko w dole, widoczną w prześwitach między skałami.
- Kanał i tunele. Dawne urządzenia wodne, dzięki którym ścieżka powstała, i tunele w pobliżu Caín.
- Zwierzęta. Na turniach żyją kozice, a nad głową możesz zobaczyć wielkie ptaki drapieżne parku: wśród ponad 100 gatunków ptaków są dzięcioł czarny, głuszec, sęp płowy i orzeł przedni.
Przejście szlaku Cares
W którą stronę?
Większość wędrowców startuje z Poncebos w Asturii, idzie do Caín w prowincji León i wraca tą samą drogą. Start z Poncebos oznacza, że najtrudniejszy fragment przychodzi na początku: pierwsze 2,5 km podejścia na przełęcze, po których ścieżka jest praktycznie płaska. Przy starcie z Caín spektakularny wąski odcinek wąwozu pojawia się wcześnie, a stromy odcinek przy Poncebos przychodzi na końcu, jako zejście.
Jaka jest ścieżka
- Ścieżka ma średnio 1,5 m szerokości i często biegnie nad dużymi urwiskami nad rzeką.
- Tam, gdzie wąwóz się zwęża, ścieżka prowadzi tunelami wykutymi w skale, z otworami przypominającymi okna, więc latarka nie jest potrzebna.
- Ścieżka nie ma szczególnych trudności technicznych poza trzymaniem się z dala od krawędzi, ale wymaga kondycji na cały dzień marszu.
Po początkowym podejściu z Poncebos ścieżka biegnie wzdłuż kanału po ścianie kanionu, przekraczając rzekę mostami, gdy wąwóz wije się w stronę Caín. Ostatni odcinek, gdzie ściany się zbliżają, jest najbardziej dramatyczny.
Ile to trwa
Zarezerwuj cały dzień. Wycieczka tam i z powrotem zajmuje 6–8 godzin; w dobrym tempie z Poncebos do Caín idzie się 2,5 godziny. Doliczyć trzeba czas na zdjęcia, obiad w Caín i odpoczynek w cieniu.
Tylko w jedną stronę
Jeśli nie chcesz wracać pieszo, z Caín do Poncebos możesz wrócić samochodem 4x4 drogami i duktami leśnymi. To długa jazda dookoła gór — ten sam objazd, który kiedyś czynił ścieżkę tak ważną — ale oszczędza drogę powrotną.
Bezpieczeństwo
Cares jest łatwy jak na górskie standardy, ale wymaga szacunku.
- Spadające kamienie. Szlak Cares biegnie przez masyw krasowy, w którym skały nieustannie się odrywają i mogą spadać z wysokości setek metrów. Nie zatrzymuj się pod luźnymi ścianami i stosuj się do wszelkich zamknięć.
- Krawędź. Duża część ścieżki jest od strony rzeki otwarta. Trzymaj dzieci blisko i idź wewnętrzną stroną ścieżki.
- Woda. Źródła poza wioskami mają status wody bez kontroli sanitarnej, więc noś dużo własnej.
- Towarzystwo. Planuj wędrówki, sprawdzaj prognozę i nigdy nie chodź sam albo zostaw komuś informację o swojej trasie.
- Upał. Latem wąwóz zatrzymuje słońce. Wyrusz wcześnie, zabierz ochronę przed słońcem i odpoczywaj w cieniu tuneli.
Bulnes i kolejka szynowo-linowa
Górska wioska
Bulnes leży w wysokiej dolinie nad Poncebos, pod Naranjo de Bulnes. Bulnes składa się z dwóch części: Bulnes de Arriba (Barrio del Castillo) i Bulnes de Abajo (La Villa). Kamienne domy, strumienie i łąki otoczone górami sprawiają wrażenie, jakby współczesny świat był bardzo daleko.
Kolejka
Dziś do Bulnes wspina się kolejka szynowo-linowa przez tunel we wnętrzu góry, startując w Poncebos, blisko początku szlaku Cares.
- Kolejka biegnie 2227 m we wnętrzu góry i pokonuje 402 m przewyższenia w około 7 minut, z prędkością 6 m/s; każdy wagon ma 28 miejsc.
- Kursuje co pół godziny: w godzinach 10:00–22:00 w sezonie wysokim (w 2026 roku m.in. 1 czerwca–12 października) i 10:00–19:00 w sezonie niskim.
- Kolejka do Bulnes kosztuje 17,61 € w jedną stronę i 22,16 € w obie; dzieci w wieku od 4 do 12 lat płacą 4,32 € w jedną stronę i 6,71 € w obie.
- Bilety kupione przez internet trzeba wymienić na bilet przy wejściu do kolejki.
Wielu odwiedzających wjeżdża na górę i schodzi pieszo albo wchodzi pieszo i zjeżdża kolejką, by zobaczyć dolinę z obu perspektyw. Tak czy inaczej, zostaw sobie czas na spacer po obu częściach wioski, chwilę nad strumieniem i widok na otaczające ją szczyty, zanim ruszysz w dół.
Naranjo de Bulnes
Góra
Naranjo de Bulnes to symbol Picos de Europa: pionowa wapienna turnia wyrastająca ponad okoliczne szczyty. Naranjo de Bulnes (Picu Urriellu) wznosi się na 2519 m, a jego zachodnia ściana to pionowy mur o wysokości 550 m. Ta ściana to jedno z największych wyzwań hiszpańskiej wspinaczki.
Pierwsze wejście
Pierwsze wejście odbyło się 5 sierpnia 1904 roku, ścianą północną; dokonał go Pedro Pidal, markiz Villaviciosa, z pasterzem Gregoriem Pérezem, zwanym „El Cainejo”.
Jak go zobaczyć
Nie musisz się na niego wspinać, by go podziwiać. Szczyt widać z dróg dojścia do Bulnes i z punktów widokowych w dolinie, a stanowi tło wielu wędrówek w masywie centralnym.
Ser Cabrales
Doliny wokół Poncebos i Bulnes to ojczyzna Cabrales, jednego z wielkich hiszpańskich serów pleśniowych, a wizyta w jaskini to popularna część dnia w tej okolicy.
- Ser Cabrales dojrzewa w naturalnych jaskiniach użytkowanych indywidualnie lub wspólnie, a prawa do jaskiń często przechodzą z pokolenia na pokolenie.
- Robi się go ręcznie z surowego mleka krowiego albo z mieszanki mleka krowiego, owczego i koziego.
- Wytwarza się go w gminie Cabrales i trzech sąsiednich wioskach gminy Peñamellera Alta.
- Targi Sera Cabrales odbywają się w Arenas de Cabrales w ostatnią niedzielę sierpnia.
Jaskinie są tak samo częścią Cabrales jak mleko, dlatego wizyta w jednej z nich to najważniejszy punkt degustacji sera w tej okolicy.
Wycieczka
Jeśli mieszkasz w Oviedo lub gdzie indziej w Asturii i nie masz samochodu, wycieczka jednodniowa łączy Poncebos, kolejkę i jaskinię sera w jednym wyjeździe.
Bulnes z kolejką szynowo-linową i jaskinią sera Cabrales. Z Oviedo wzdłuż rzeki Cares do Poncebos, kolejką w górę do wioski Bulnes pod Picu Urriellu, a potem jaskinia sera Cabrales z degustacją. Bilet na kolejkę jest w cenie. Około 8–12 godzin.
Na stronie z wycieczkami znajdziesz ją z aktualnymi cenami.
Plan dni
Jeden długi dzień
- Wcześnie rano: zacznij szlak Cares w Poncebos i pokonaj 2,5-kilometrowe podejście, póki jest chłodno.
- Późnym rankiem: w dobrym tempie dojdź do Caín po około 2,5 godziny; obiad w wiosce.
- Po południu: wróć pieszo do Poncebos albo samochodem 4x4.
- Późnym popołudniem: jeśli starczy sił, wjedź kolejką do Bulnes na godzinę w wiosce.
Dwa spokojniejsze dni
- Dzień pierwszy: kolejka do Bulnes, spacer po obu częściach wioski, a po południu jaskinia sera.
- Dzień drugi: szlak Cares we własnym tempie, z Poncebos albo z Caín.
Kiedy pojechać
- Lato to długie dni i najwięcej wędrowców; to najbardziej uczęszczana ścieżka w Górach Kantabryjskich, więc wyrusz wcześnie, by cieszyć się nią we względnym spokoju, i zabierz więcej wody na upał.
- Wiosna i jesień są idealne: chłodniejsze powietrze, mniej ludzi, a jesienią kolorowe drzewa na zboczach.
- Zima bywa piękna, ale dni są krótkie i zimne, a ryzyko obrywów skalnych jest stałe: sprawdź warunki przed wyjściem.
O każdej porze roku kolejka do Bulnes kursuje co pół godziny od 10:00, a w sezonie wysokim dłużej.
Połączenie z resztą parku
Cares i Bulnes leżą w masywie centralnym. Jeziora Covadonga są na zachodzie, nad Cangas de Onís, a kolejka linowa Fuente Dé na południowym wschodzie, w Liébanie. Zajrzyj do naszych przewodników po jeziorach Covadonga i Fuente Dé, Potes i Santo Toribio, by zaplanować dłuższy wyjazd.
Co spakować
- Wodę, więcej, niż ci się wydaje, że będzie potrzeba; źródła nie są badane.
- Prowiant albo pieniądze na obiad w Caín.
- Ochronę przed słońcem: kapelusz, okulary przeciwsłoneczne i krem.
- Buty z dobrą przyczepnością i lekką warstwę.
- Bilet na kolejkę, jeśli kupiony przez internet, do wymiany w Poncebos.
Praktyczne wskazówki
- Wyrusz wcześnie, by iść w chłodzie i przy mniejszej liczbie ludzi w wąwozie.
- Weź co najmniej dwa litry wody na osobę latem i prowiant.
- Załóż buty z dobrą przyczepnością; ścieżka jest kamienista.
- Zabierz dodatkową warstwę; rano i w cieniu w wąwozie bywa chłodno.
- Sprawdź zamknięcia przed wyjściem; obrywy skalne mogą zamknąć ścieżkę.
- Kup bilety na kolejkę z wyprzedzeniem w sezonie wysokim i pamiętaj, by wymienić je przy wejściu.
Z dziećmi
Cares mogą przejść starsze dzieci przyzwyczajone do chodzenia, ale urwiska przy ścieżce wymagają stałej uwagi; dobrym pomysłem jest zawrócenie po najbardziej spektakularnym odcinku. Kolejka do Bulnes to łatwa i ekscytująca wyprawa dla każdego wieku, a dzieci w wieku od 4 do 12 lat płacą 4,32 € w jedną stronę i 6,71 € w obie.
Dostępność
Szlak Cares nie nadaje się dla osób na wózkach ani dla nikogo, kto nie czuje się pewnie na nogach: to długa, kamienista górska ścieżka nad niezabezpieczonymi urwiskami, ze stromym podejściem z Poncebos. Kolejka do Bulnes to najłatwiejszy sposób, by poczuć tutejsze góry bez długiego marszu, choć sama wioska to nierówne kamienne uliczki i zbocza.
Najczęstsze pytania
Jak długi jest szlak Cares?
12 km w jedną stronę z Poncebos do Caín, 24 km tam i z powrotem. Dalsze przejście do Posada de Valdeón daje około 21 km w jedną stronę.
Ile trwa przejście szlaku Cares?
Wycieczka tam i z powrotem zajmuje 6–8 godzin; w dobrym tempie z Poncebos do Caín idzie się 2,5 godziny.
Czy szlak Cares jest trudny?
Nie ma szczególnych trudności technicznych, ale wymaga kondycji na cały dzień marszu. Od strony Poncebos najtrudniejsze jest 2,5-kilometrowe podejście na początku; ścieżka często biegnie nad dużymi urwiskami.
Ile kosztuje kolejka do Bulnes?
17,61 € w jedną stronę i 22,16 € w obie; dzieci w wieku od 4 do 12 lat płacą 4,32 € i 6,71 €. Przejazd trwa około 7 minut.
Jak wysoki jest Naranjo de Bulnes?
2519 m. Pierwszego wejścia dokonali 5 sierpnia 1904 roku Pedro Pidal i pasterz Gregorio Pérez, zwany „El Cainejo”.