De kalksteentoren van de Naranjo de Bulnes in de Picos de Europa

Anillo de Picos: de huttentocht langs de berghutten van de Picos de Europa

Gepubliceerd 15 november 2026 · Onafhankelijke gids

De Anillo de Picos is de klassieke meerdaagse huttentocht in de Picos de Europa: een ring van bergpaden die de acht berghutten van de Picos met elkaar verbindt, met 9.000 m stijging over 115 km. Hij is bedacht door de beheerders van de berghutten om de sportieve, natuurlijke en culturele aantrekkingskracht van de Picos te laten zien, je kunt bij elke berghut beginnen en in beide richtingen lopen, en er zijn kortere varianten die een of twee van de drie massieven beslaan. Het is een serieuze bergroute, geen dalwandeling: reken op lange dagen over ruwe kalksteen, veel mist en buiten de zomer sneeuw.

Deze gids legt de varianten uit, de etappes en hun looptijden, de berghutten en hun seizoenen, hoe reserveren werkt en wat je moet meenemen. Voor kortere wandelingen zie je ons artikel over wandelen en de gids over de Caresroute en Bulnes.

De Anillo de Picos in het kort

Wat Een rondtocht die de berghutten van de Picos met elkaar verbindt
Volledige ring 9.000 m stijging over 115 km
Varianten Anillo Vindio (4 etappes), Anillo Extrem (7 etappes), Anillo 3 Macizos (9 etappes)
Start Bij elke berghut, in beide richtingen
Seizoen Het bemande seizoen, voor de meeste berghutten grofweg mei tot oktober
Reserveren Plaatsen in berghutten boek je via reservarefugios.com
Zwaarte Hooggebergteterrein, enkele blootgestelde stukken met vaste touwen

De drie varianten

De varianten zijn de Anillo Vindio (westelijk massief, 4 etappes), de Anillo Extrem (westelijk en centraal, 7 etappes) en de Anillo 3 Macizos (alle drie de massieven, 9 etappes). Je kunt de hele ring zelfstandig lopen, in acht of negen dagen, of in drie delen, één per massief.

Zo kies je:

  • De Anillo Vindio blijft in het westelijke massief, de Cornión, boven de meren van Covadonga. Het is de zachtste kennismaking en de kortste.
  • De Anillo Extrem voegt het centrale massief toe, de Urrieles, met de Naranjo de Bulnes en de hoogste toppen. Voor de Extrem-variant steken wandelaars via de kabel bij de Horcados Rojos door naar Urriellu.
  • De Anillo 3 Macizos verbindt alle drie de massieven, ook het oostelijke massief, Ándara, en is de volledige ring.

Een gepubliceerde beschrijving geeft een iets ander totaal voor de volledige route, dus zie elk afzonderlijk getal als een benadering: de lengte hangt af van de varianten die je kiest en van waar je begint.

Waar je begint

De beheerders raden aan te beginnen met het westelijke of het oostelijke massief, die technisch minder zwaar zijn, en pas daarna het centrale massief te doen. Zo loop je de eerste dagen over makkelijker terrein, zijn je benen gewend tegen de tijd dat je bij de zwaarste passen komt, en heb je meer gevoel voor de mist en het terrein.

In de praktijk beginnen de meeste mensen bij:

  • De meren van Covadonga, met de klim naar Vega de Ario of Vegarredonda. De PR-PNPE 4 naar Vega de Ario is enkele reis 7,6 km vanaf Buferrera.
  • Sotres of de pas van Pandébano, voor het centrale massief en Urriellu.
  • Poncebos, met de klim naar Vega de Ario door de Canal de Trea. Een andere veelgebruikte route naar Vega de Ario klimt door de steile Canal de Trea, met 1.200 m stijging.

De etappes en looptijden

De website van de route zelf geeft de etappes van de volledige ring tussen de berghutten, met looptijden. Daarin zijn pauzes niet meegerekend, en ze gaan uit van goede omstandigheden.

Etappe Via Looptijd
Vega de Ario naar Vegarredonda Vega de Aliseda en Llampamala 4–6 uur
Vegarredonda naar Vegabaño Fuente Prieta, Vega Huerta, Canal del Perro 8–10 uur
Vegabaño naar Collado Jermoso Pas van Dobres, Canal de Asotín 7,5 uur
Collado Jermoso naar Cabaña Verónica Tiro Casares 2,5 uur
Cabaña Verónica naar Casetón de Ándara Áliva 8 uur
Casetón de Ándara naar Vega de Urriellu Sotres 8 uur
Vega de Urriellu naar Jou de los Cabrones Horcada Arenera 2 uur en 45 minuten
Jou de los Cabrones naar Vega de Ario Het Carespad en de Canal de Trea 10–11 uur

Een paar etappes springen eruit. Vegarredonda naar Vegabaño en Jou de los Cabrones terug naar Vega de Ario zijn heel lange dagen: na het vertrek uit Jou de los Cabrones zijn enkele blootgestelde stukken beveiligd met vaste touwen, en de afdaling gaat helemaal omlaag tot in de Careskloof voordat je weer klimt. De korte etappes, zoals Collado Jermoso naar Cabaña Verónica, zijn kort in tijd maar hoog en rotsig.

Afstanden en stijging voor de eerste etappes

Een andere gepubliceerde beschrijving van de ring geeft afstanden en hoogtemeters voor de westelijke etappes:

  • Etappe 1: Vega de Ario naar Vegarredonda – 8 km met 360 m omhoog en 560 m omlaag.
  • Etappe 2: Vegarredonda naar Vegabaño – 16,4 km met 1.460 m omhoog en 1.320 m omlaag.
  • Etappe 3: Vegabaño naar Collado Jermoso – 17,8 km met 1.380 m omhoog en 820 m omlaag.

Die stijgingen laten zien waarom de looptijden zo lang zijn: op de Anillo telt de hoogte veel meer dan de afstand.

De berghutten

De Anillo is opgebouwd rond de berghutten. De meeste berghutten zijn een deel van het jaar bemand, met eten en stapelbedden met dekens; als de beheerder weg is, blijft een deel open, en plaatsen moet je vooraf reserveren.

Berghut Massief Hoogte Opmerkingen
Vega de Ario West (Asturië) 1.630 m 40 stapelbedden, mei tot oktober
Vegarredonda West (Asturië) 1.470 m 68 plaatsen, het hele jaar bemand
Vegabaño West (León) 1.432 m 35 plaatsen, gesloten van half januari tot maart
Collado Jermoso Centraal (León) 2.067 m 40 plaatsen, bemand van mei tot oktober
Cabaña Verónica Centraal (Cantabrië) 2.325 m Een piepkleine hut: de metalen koepel van een oud vliegdekschip
Casetón de Ándara Oost (Cantabrië) 1.725 m Bereikbaar vanuit Sotres in de richting van Escarandi
Vega de Urriellu Centraal (Asturië) 1.960 m 96 plaatsen, 15 maart tot 15 december
Jou de los Cabrones Centraal (Asturië) 2.100 m 24 plaatsen, mei tot oktober, noodradio

De hoogtes komen uit de lijst van berghutten van de route zelf; de lijst van het park geeft sommige ervan iets anders. Twee andere berghutten zijn handig bij varianten of als uitwijkpunt: de berghut van Terenosa bij de pas van Pandébano heeft 30 plaatsen, is open van mei tot oktober, zonder radio of maaltijden, en het berghut-hotel van Áliva, op 1.666 m, heeft 70 plaatsen in kamers en is open van mei tot september.

Buiten het seizoen

Buiten het bemande seizoen houdt de berghut van Urriellu een bivakruimte open met 6 bedden en dekens. Andere berghutten houden een kleiner gratis deel open als de beheerder weg is. Reken hier niet op: het zijn noodonderkomens, geen reservering.

Hoogtepunten onderweg

Elke etappe heeft zijn moment, maar een paar plekken zijn de reden dat mensen terugkomen.

  • Vega de Ario. Vega de Ario is een prachtig uitkijkpunt over de toppen van het centrale massief en het dal van Valdeón. Op anderhalf uur lopen van de berghut van Ario ligt de top van de Jultayu (1.940 m), een uitkijkpunt 1.500 m boven de Careskloof. Bij een heldere lucht is het een mooi uitstapje voor de avond of de vroege ochtend.
  • Vegarredonda en Ordiales. De berghut van Vegarredonda ligt halverwege de route naar de Mirador de Ordiales, waar de stoffelijke resten rusten van de markies van Villaviciosa, de grondlegger van het nationale park Montaña de Covadonga. Het park raadt aan om bij goed zicht altijd helemaal door te lopen naar Ordiales.
  • Horcados Rojos. Op de kortere weg van de Extrem kom je langs de pas van de Horcados Rojos. De laatste klim naar de pas is een steil, stenig pad, en bij sneeuw, ijs of mist zegt het park de route niet te proberen.
  • Urriellu. De Naranjo de Bulnes (Picu Urriellu) is 2.519 m hoog, en zijn westwand is een loodrechte muur van 550 m. Aan de voet ervan slapen is voor veel wandelaars het emotionele hoogtepunt van de ring.

Gevaren op bekende paden

Een aantal etappes deelt paden met populaire dagwandelingen, en de waarschuwingen van het park voor die wandelingen gelden ook voor de Anillo. Op de terugweg vanaf Vega de Ario waarschuwt het park wandelaars om op te letten bij de afslag naar Llaguiellu en de verfmarkeringen te volgen. Bij sneeuw of ijs kan de route bij Collado Vallejo, op weg naar Urriellu, gevaarlijk zijn. En de Cares zelf loopt door een karstmassief waar voortdurend stenen loskomen, die van honderden meters hoogte kunnen vallen.

Het lange alternatief: de Ruta de la Reconquista

Steek je de Picos liever over dan dat je er een rondje omheen loopt, dan is de eigen langeafstandsroute van het park de Ruta de la Reconquista, met nummer GR-PNPE 202. De volledige Ruta de la Reconquista, van Covadonga naar Cosgaya, is 58,6 km, en de volledige route klimt 2.873 m. Hij moet in minstens drie etappes worden verdeeld: Covadonga naar Poncebos, Poncebos naar Sotres en Sotres naar Cosgaya. Langs de etappe Poncebos–Covadonga liggen geen berghutten, dus die moet je zo plannen dat je bij daglicht aankomt. Het is een goede keuze voor wandelaars die een lijnroute willen die eindigt in een dorp in het dal.

Reserveren en het paspoort

Plaatsen in berghutten boek je via reservarefugios.com. Je kunt elke berghut zelf boeken, of de hele rondtocht boeken met een berggids. Wie via het systeem boekt, krijgt een T-shirt, de routekaart en een paspoort om bij elke berghut te laten stempelen.

Boek voor juli en augustus vroeg, want dan zitten de populaire berghutten zoals Urriellu en Vega de Ario vol. Dwingt het weer je tot een ander plan, bel dan de berghutten die je overslaat, zodat je bed naar iemand anders kan.

Licht reizen

De aanbevolen manier is slapen en eten in de berghutten, zonder bivakspullen of kookgerei. Zo blijft je rugzak licht genoeg voor de steile passen. Wat je meeneemt:

  • Navigatie: neem kaarten, een kompas en goede uitrusting mee (bergschoenen, kleding tegen kou en regen, water, eten, een eenvoudige EHBO-set), want het weer kan onverwacht omslaan.
  • Water: door het karstlandschap zijn de hoge delen extreem droog, dus neem water mee.
  • Warme en waterdichte lagen: het weer in het park is onbetrouwbaar, dus een lichte regenjas meenemen loont altijd.
  • Een lakenzak: de berghutten hebben dekens.
  • Offline tracks: GPS-tracks van de meeste gemarkeerde paden kun je downloaden van de website van het park.

Wanneer je gaat

Het bemande seizoen is het seizoen voor de Anillo, voor de meeste berghutten grofweg mei tot oktober. Binnen die periode:

  • Begin van het seizoen: dan ligt er sneeuw op de hoge passen. Sneeuw kan de weg blokkeren, vooral in het hoogste deel, op routes zoals die naar Vega de Ario.
  • Hartje zomer is het betrouwbaarst, al kan er in de zomer zelfs op zonnige dagen dikke mist opkomen.
  • De herfst is rustiger, met kortere dagen en berghutten die beginnen te sluiten.

In de winter en de lente is het gebergte zeer technisch; goed kunnen navigeren en omgaan met ijsbijl en stijgijzers zijn onmisbaar. Betreed gebieden met sneeuw of ijs alleen met de juiste uitrusting: stijgijzers en ijsbijl. Bekijk onze weerpagina en de lawinebulletins van het park voordat je vertrekt.

Mist en veiligheid

Mist is het gevaar dat de meeste mensen overvalt. Op hoogte zijn zeer dichte mistbanken, plaatselijk encainadas genoemd, heel gewoon, zelfs in de zomer. Word je door mist overvallen, dan is volgens het park het verstandigste om een beetje beschutting te zoeken en te wachten tot hij optrekt, ook als dat uren duurt. Raak je in de mist verdwaald, blijf dan kalm en vraag om hulp; probeer nooit ‘s nachts verder te gaan over onbekend terrein.

Het veiligheidsadvies van het park voor wandelaars:

  • Plan en vertel het iemand. Plan je wandelingen, check de weersverwachting en loop nooit alleen, of laat weten welke route je neemt.
  • Leg een briefje in de auto. Laat je je auto meerdere dagen staan, leg dan een briefje achter de voorruit met je route en data.
  • Leer om te keren. Check de weersverwachting, let op plotselinge weersomslagen en leer om op tijd om te keren.
  • Ken het alarmnummer. Het mobiele bereik in de Picos is beperkt, maar de verbinding met 112 reikt veel verder. Dreig je onderkoeld te raken, bel dan 112.

Regels op de route

De Anillo loopt door het nationale park, dus de regels van het park gelden over de hele ronde:

  • Kamperen: wildkamperen is in het nationale park niet toegestaan; bivakkeren mag boven 1.600 m. Bivaktentjes mogen een uur voor zonsondergang worden opgezet en moeten een uur na zonsopkomst weer zijn afgebroken.
  • Vuur: vuur maken zonder toestemming is verboden.
  • Honden: honden mogen in het nationale park niet loslopen.
  • Paden: plan je wandelingen en blijf op de aangelegde paden.

Voor campings in de dalen voor of na de tocht zie je onze kampeergids.

Naar het begin en weer terug

De meeste wandelaars komen aan in Cangas de Onís voor de meren of in Arenas de Cabrales voor Poncebos en Sotres. In de zomer is de merenweg gesloten voor auto’s en ga je met de bus naar boven: het vervoersplan vervoert maximaal 3.000 buspassagiers per dag, dus vooraf kopen is aan te raden. Vanuit Arenas rijdt een zomerbus naar Poncebos en verder naar Sotres. Onze gids over hoe je in de Picos de Europa komt behandelt de verbindingen, en de gids over waar je overnacht helpt je aan een uitvalsbasis voor de nachten ervoor en erna.

Nog niet klaar voor de hele ring?

De Anillo is een flinke onderneming. Wil je eerst een voorproefje van de hoge Picos:

  • Loop naar één berghut en terug. De berghut van Vega de Urriellu ligt op 1.960 m, onder de Naranjo de Bulnes; de wandeling vanuit Sotres duurt 4 uur heen en 8 uur heen en terug, en je kunt hem in twee etappes doen door in de berghut te slapen.
  • Neem de kabelbaan omhoog en loop naar beneden. De route over de Puertos de Áliva van het bovenstation (El Cable) omlaag naar Fuente Dé is 14,5 km, en de zwaarte is laag.
  • Ga mee op een dag met gids. De tourpagina toont dagen met gids naar Bulnes met de kabelspoorweg en andere tochten het park in.

Veelgestelde vragen

Hoe lang is de Anillo de Picos? De volledige ring verbindt de acht berghutten van de Picos, met 9.000 m stijging over 115 km, meestal in acht of negen dagen.

Kan ik ook maar een deel lopen? Ja. De Anillo Vindio beslaat het westelijke massief in 4 etappes, en je kunt de ring ook in drie delen lopen, één per massief.

Waar begin ik? De beheerders raden aan te beginnen met het westelijke of het oostelijke massief, die technisch minder zwaar zijn, en pas daarna het centrale massief te doen.

Hoe reserveer ik de berghutten? Plaatsen in berghutten boek je via reservarefugios.com.

Moet ik een tent meenemen? Nee. De aanbevolen manier is slapen en eten in de berghutten, zonder bivakspullen of kookgerei.

Kan het in de winter? Alleen voor ervaren bergbeklimmers. In de winter en de lente is het gebergte zeer technisch; goed kunnen navigeren en omgaan met ijsbijl en stijgijzers zijn onmisbaar.